[เรียกน้ำย่อย] Blood Bond Chapter 16

posted on 13 Nov 2014 16:45 by mukkuk
จริงๆตอนแรกว่าจะลงในเฟสบุคเลย แต่เห็นมันยาว...เลยเอามาโพสในเอ็กทีนดีกว่า คริๆ 
 
 
 
++++++++++++++++++
 
 

“เลโกลัส..อยู่ไหน..”

 

เสียงนุ่มทุ้มที่เคยไพเราะดั่งเสียงดนตรีกลับสั่นไหว ดวงตาคู่สีฟ้าเทาจ้องมองชายหนุ่มชาวมนุษย์ราวกับจะค้นหาคำตอบ หากเมื่อเอสเทลยังคงนิ่ง น้ำเสียงที่สั่นไหวก็กลับกลายเป็นเสียงตะโกนกร้าว

 

“ข้าถามว่า ลูกชายข้าอยู่ที่ไหน!!”

 

ธรันดูอิลตวาดลั่น เสียงก้องสะท้อนไปทั่วบริเวณอย่างที่ทำให้เหล่าเอลฟ์ถึงกับผวา หากเสียงนั้นกลับไม่ได้เต็มไปด้วยความโกรธอย่างที่ควรจะเป็น แต่มันกลับเจือไว้..ด้วยความหวาดกลัว

 

มันเป็นตอนนั้นเองที่ดวงตาคู่สีเทาเงยขึ้นมองสบกับเฉดสีฟ้าเทาที่กำลังสั่นไหว ความไม่เชื่อถือ ความโกรธเกรี้ยว ความหวาดกลัวที่แฝงอยู่ในดวงตาที่เคยสงบนิ่งดั่งผืนน้ำคู่นั้น มันก็ทำให้คำพูดหลุดออกมาในที่สุด

 

“เขาร่วงหล่น...”

 

เสียงทุ้มแหบพร่า หยาดน้ำสีใสเอ่อคลออยู่ในดวงตาคู่สีเทา แม้จะไม่ต้องการเอ่ยคำพูดนี้ออกมา แต่เขาก็รู้ว่ากษัตริย์เอลฟ์จำเป็นต้องรู้ถึงจุดจบของบุตรชายตนเอง

 

“ระหว่างทางมีมนุษย์กลุ่มหนึ่งดักซุ่มโจมตีพวกเรา จาเดนฉวยโอกาสที่เลโกลัสไม่ทันระวัง ใช้มีดสั้นแทงเข้าไปที่ตำแหน่งหัวใจของเลโกลัส”

 

แม้จะไม่อาจแน่ใจว่าบาดแผลนั้นลึกแค่ไหน แต่อารากอร์นก็ได้เห็นมากับตาว่ามีดสั้นเล่มนั้นแทงโดนตำแหน่งหัวใจของเจ้าชายเอลฟ์โดยไม่พลาด แต่ถึงจะพลาดหรือไม่ก็ตาม มันก็ไม่สำคัญอีกแล้ว นั่นเพราะว่า...

 

“พวกเขาร่วงหล่นลงไปในหุบเหวด้วยกัน ข้าจำได้ว่านั่นคือหุบเหวที่เลโกลัสเคยบอกว่าข้างล่างนั่นไม่มีแม่น้ำไหลผ่าน มีก็แต่โขดหินที่รองรับร่างอยู่ ไม่ว่าใครก็ตามที่ร่วงหล่นลงไป..ก็ไม่มีทางที่จะรอดชีวิต”

 

ไม่มีเลย..ไม่มีหนทางรอดเลย นอกจากว่าจะมีปีกบินได้เหมือนนกเท่านั้น ถึงจะสามารถรอดชีวิตจากการร่วงหล่นลงไป

 

“เลโกลัส..ตายแล้ว..” 

 

ประโยคที่แผ่วเบา หากความเงียบกลับทำให้คำพูดนั้นได้ยินชัดทั่วทั้งบริเวณ เหล่าเอลฟ์ต่างก็ก้มหน้าลงต่ำ รับรู้ถึงการจากไปของรัชทายาทเพียงหนึ่งเดียวแห่งเมิร์ควู้ด ทว่า..สำหรับกษัตริย์เอลฟ์แล้ว นั่นกลับไม่ใช่เรื่องที่จะยอมรับได้..

 

แปะ.. 

 

..แปะ... 

 

 “มายลอร์ด!?”

 

กาลิออนเอ่ยด้วยเสียงตระหนกเมื่อเห็นหยาดเลือดที่หยดลงสู่พื้นจากมือของผู้เป็นกษัตริย์ ร่างสูงกำมือแน่น แน่นจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อที่ฝ่ามือ เลือดที่สูงศักดิ์ของวงศ์ซินดาร์บริสุทธิ์หยดลงต้องผืนดินหยดแล้วหยดเล่า หากธรันดูอิลกลับเหมือนไม่รู้สึกตัว ไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดใดๆบนร่างกาย ยกเว้นก็แต่...ความเจ็บแปลบในใจ

 

..เลโกลัส... 

 

แม้จะผ่านมาแล้วหนึ่งคืน หากภาพของบุตรชายผู้อ่อนเดียงสาที่กำลังนอนหลับด้วยสีหน้าเปี่ยมสุขในอ้อมแขนของเขาก็ยังคงชัดเจนอยู่ในใจ ภาพของเด็กน้อยที่นอนหลับใหลอย่างไร้ซึ่งการระมัดระวังตัว ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าค่ำคืนที่ผ่านมานั้น เขาต้องทนอดกลั้นมากมายแค่ไหน..

 

ร่างกายของเลโกลัสยังอ่อนแอเกินไป และจิตใจก็ยังไม่พร้อมมากพอ... 

 

ความคิดที่ทำให้ธรันดูอิลได้แต่ต้องพยายามข่มใจตนเองสุดความสามารถ สำหรับบุรุษผู้หนึ่งที่เห็นเหยื่อที่ตนหมายตามานานหลายปีนอนหลับสนิทอย่างไร้การระมัดระวังตัวอยู่ในอ้อมแขนแล้ว มันก็ต้องใช้ความยับยั้งช่างใจอย่างมหาศาลที่จะไม่เชยชิมลิ้มรสให้สมกับที่กระหายอยากมานาน

 

เพราะว่ารัก รักมากจนไม่อยากทำให้หวาดกลัว แม้จะปรารถนาแค่ไหน แต่ก็ทำได้แค่เพียงสัมผัสเล็กๆน้อยๆ...แค่ปลายนิ้วที่สัมผัสวงหน้างดงามเรื่อยลงมายังริมฝีปากแสนหวาน แค่ได้สัมผัสผิวเนียนนุ่มหากก็อบอุ่นของผู้เป็นที่รัก แค่นั้นก็มากเกินพอ

 

ทว่า...

 

นับจากนี้ไป..ไม่มีอีกแล้ว...

 

จะไม่มีเสียงใสที่เอ่ยเรียกเขา จะไม่มีเฉดสีฟ้าแสนสวยที่คอยไล่มองตาม จะไม่มีร่างโปร่งบางที่นอนหลับสนิทอยู่ในอ้อมแขน....

 

...ไม่มีอีกแล้ว...

 

...ไม่มีอีกต่อไป...

 

...เลโกลัส...

 

“ธรันดูอิล!!”

 

“มายลอร์ด!!”

 

เสียงที่คุ้นเคยดังมาจากทิศทางต่างๆ แต่ไม่มีเสียงใดที่จะใกล้เคียงกับเสียงของเด็กน้อยที่กษัตริย์เอลฟ์หลงใหล ไม่มีเสียงใดที่จะเรียกจิตวิญญาณให้คืนกลับมาจากความมืดมิด

 

...ในวันนั้น ธรันดูอิล กษัตริย์เอลฟ์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งเมิร์ควู้ด ได้ล้มลงในที่สุด...

 

 

++++++++++++++++++
 
 
คริๆๆๆๆ //เผ่นโดยด่วน 
 

Comment

Comment:

Tweet

กรี๊ดดดด ป๋าขาใจเย็นๆก่อนค่ะ ยาดมโว๊ยยยย

#9 By Bluecuracao Shiraz on 2014-11-21 21:43

O___O ทามมายมันบีบใจขนาดเน้ เตี่ยขาใจเย็น ๆ เลโกลัสไม่เป็นไรหรอกค้า ใช่มั้ยไรทเตอร์sad smile

#8 By tonkow (1.47.201.52|1.47.201.52) on 2014-11-20 21:31

ทำไมมมมมมมมเรื่องมันเริ่มเศร้าขึ้นมาจนนำ้ตาคลอเลยทีเดียว แล้วเอสเทสไม่ได้โดลงไปช่วยหรอ แล้วทำไมราชาที่แข็งแกร่งไม่ออกตามหา มาล้มแบบนี้มันไม่เหมาะเฮียรีบตื่นแล้วไม่ช่วยหนูน้อยเร็ว. มาต่อน่ะอัพพพพพพพให้หน่อย

#7 By คนรักYaoi (171.99.179.7|171.99.179.7) on 2014-11-15 07:25

T^T พลังดาเมจแรงมาก
ขุ่นพ่อจ๋า ขุ่นลูกจ๋า เมื่อไหร่จะหมดเคราะห์ และไปฮันนีมูนกันให้กำแพงพังเสียที

#6 By ped (115.87.169.83|115.87.169.83) on 2014-11-14 23:27

ฮรึกกกกก คุณมุกกกกกกกกกกกกกกกกกก ค่ะะะะ แงงงงง ทำร้ายกันเกินไปแล้วววว พอจบตั้งแต่ตอนที่แล้วนี่เราเดาทางคุณมุกไว้หลายทางมาก แต่เรายังยืนยันปักหลักค่ะว่า ยุวราชตัวน้อยต้องไม่เป็นไรแน่นอน บางที ฮัลเดียร์ แห่ง ลอริเอน อาจจะช่วยยุวราชตัวน้อยไว้ทัน ;____; 
แล้วดูกษัตริย์พรายที่ไม่เคยไว้หน้าใคร นอกจากจะละมุนให้กับกรีนลีฟคนเดียว ยังล้มได้เพราะกรีนลีฟอีกต่างหาก TAT
คุณป๊าเป็นพระเอกนะ !!! จะมาล้มแบบนี้ได้ไง ทายาทแห่งอิสซิลดูร์พูดแบบนั้นไม่ได้หมายความว่ากรีนลีกจะจากไปจริงๆสักหน่อย !!! ลุกขึ้นมาคะมายด์ลอร์ด จะสิ้นหวังแค่นี้ได้ยังไง !!!
ปล.  "ร่างกายของเลโกลัสยังอ่อนแอเกินไป และจิตใจก็ยังไม่พร้อมมากพอ"
เอิ่บบบ คุณป๊าคะ คุณป๊าหมายความว่ายังไง มายด์ลอร์ดแอบลามกนะคะ ถถถถถ (เศร้า สิบอกตัวเอง)
ปล. 2 เราว่า คุณพี่ฮัลเดียร์ ต้องมีบทบาทสำคัญอะไรสักอย่างแน่ๆเลยค่ะ .....

มาต่อไวๆนะคะคุณมุกตัดจบแบบทำร้ายแม่ยกมากเลย  TTATT

#5 By DeeplyEcchy on 2014-11-13 22:28

“ธรันดูอิล!!” (อันนี้เสียงใครเรียกหว่า embarrassed )
ป๋าขา.......เผาเมิร์กวูดเลยค่ะ (อินี่เลว sad smile )

#4 By Rainbow (180.183.201.64|192.168.182.219, 180.183.201.64) on 2014-11-13 19:15

เห็นด้วยคะ เตี่ยตั้งสติก่อนนนนนนนนนนน

#3 By aungaeuy ^^ on 2014-11-13 17:25

เห็นด้วยคะ เตี่ยตั้งสติก่อนนนนนนนนนนนยยยยยย

#2 By aungaeuy ^^ on 2014-11-13 17:25

เตี่ยขา นางเอกของเราต้องไม่เป็นอะไร เตี่ยตั้งสติก่อนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

#1 By pinenappo (171.7.248.159|171.7.248.159) on 2014-11-13 17:07